Rosyjscy laureaci nagrody Nobla

Liczba slajdów:
14
Autor:
ZUZIA STANKIEWICZ I ADAŚ SAPIEHA
Rozmiar:
1.74 MB
Ilość pobrań:
10
Ilość wyświetleń:
609
Kategoria:
Rosyjscy laureaci nagrody Nobla - Slajd 13
Rosyjscy laureaci nagrody Nobla - Slajd 0
Rosyjscy laureaci nagrody Nobla - Slajd 1
Rosyjscy laureaci nagrody Nobla - Slajd 2
Rosyjscy laureaci nagrody Nobla - Slajd 3
Rosyjscy laureaci nagrody Nobla - Slajd 4
Rosyjscy laureaci nagrody Nobla - Slajd 5
Rosyjscy laureaci nagrody Nobla - Slajd 6
Rosyjscy laureaci nagrody Nobla - Slajd 7
Rosyjscy laureaci nagrody Nobla - Slajd 8
Rosyjscy laureaci nagrody Nobla - Slajd 9
Rosyjscy laureaci nagrody Nobla - Slajd 10
Rosyjscy laureaci nagrody Nobla - Slajd 11
Rosyjscy laureaci nagrody Nobla - Slajd 12
Rosyjscy laureaci nagrody Nobla - Slajd 13
Rosyjscy laureaci nagrody Nobla - Slajd 0

Treść prezentacji

1
2
3
Urodził się w majątku swoich rodziców w Woroneżu w środkowej Rosji. Dzieciństwo spędził w majątku Oziorki w pobliżu Orła. Pochodził z ze zubożałej szlachty, podupadłej za czasów jego dziadka i ojca. W 1881 r. został wysłany do szkoły w Jelcu, musiał jednak przerwać edukację po pięciu latach. Jego wykształcony starszy brat, Julian zachęcał go do czytania klasyków rosyjskich i do samodzielnego pisania. W wieku 17 lat zadebiutował wierszem Na śmierć Nadsona (1887) w petersburskim magazynie literackim. Jego pierwszy zbiór wierszy, Listopad (1901) został ciepło przyjęty przez krytykę. Mówiono o jego utworach, że chociaż kontynuują XIX-wieczny nurt parnasizmu, zatopione są w orientalnym mistycyzmie i zaskakują starannie dobranymi epitetami. Wielkim miłośnikiem jego poezji był Vladimir Nabokov, który jednak krytykował jego prozę. W 1889 r. Bunin przeniósł się do Charkowa, do swojego brata pracował tam jako urzędnik państwowy, redaktor lokalnej gazety, bibliotekarz i statystyk sądowy. Zaczął też wówczas korespondować z Antonem Czechowem, który został później jego bliskim przyjacielem. Znał też Maksyma Gorkiego i Lwa Tołstoja. Bunin był znanym tłumaczem. Za przekład Pieśni o Hajawacie Longfellowa został uhonorowany Nagrodą Puszkina w 1903 r., tłumaczył też Byrona, Tennysona i Musseta. W 1909 r. został wybrany członkiem Rosyjskiej Akademii Nauk.
4
W swoich opowiadaniach łączył elementy tradycyjnej noweli społecznikowskiej z nowymi propozycjami formalnymi. Osłabił akcję, a rozbudowane anegdoty zastąpił luźnymi i statycznymi scenami rozmyślań bohatera nad losem ludzkim. Wraz ze zbiorkiem Czara Życia (1915), mamy do czynienia z nowym okresem w życiu Bunina. Dotyka problematyki ogólnoludzkiej, roztrząsa tajemnice ludzkiego charakteru i tragicznego losu człowieka, który jest zagubiony w wielkim i nieuporządkowanym świecie. W Braciach (1914) Bunin ukazuje tragiczną koncepcję miłości, jako potężnego żywiołu przynoszącego człowiekowi ból, cierpienie i śmierć. W 1915 pod wpływem tragedii Titanica, napisał Pana z San Francisco - historię bezimiennego amerykańskiego dorobkiewicza, który wybiera się w podróż po Europie. Ujawnia w nim nicość i bezmyślność życia ludzi, którzy w pogoni za bogactwem zapomnieli o wyższy potrzebach ducha i nie spodziewają się śmierci, przerywającej istnienie w najbardziej nieoczekiwanym momencie. Opowiadanie zbudowane jest na zasadzie kontrastu (żywioł oceanu - komfortowy statek, skostniali z zimna marynarze - radość sal balowych; sam bohater wybiera się do Europy na wyższych piętrach statku, wraca zaś w ładowni).
5
Poezje (1891) Na kraniec świata (1898) Pod otwartym niebem (1898) Listopad (1901) Świątynia słońca (1907-1911) Księga epitafiów Wieś(1910) Suchodoły (1911) Pan z San Francisco Przeklęte dni (1925-1926) Miłość Miti (1925) Sprawa korneta Jełagina (1927) Ciemne aleje (1943) Życie Arseniewa (1933) Wyzwolenie Tołstoja (1937) Wspomnienia (1950) O Czechowie (1955)
6
7
Jego ojciec, Leonid Pasternak, był znanym żydowskim malarzem i profesorem w szkole malarstwa w Moskwie. Jego matka, Rosa Kaufman, była znaną pianistką koncertową. Dom rodzinny charakteryzował się kosmopolityzmem. We wczesnym dzieciństwie jego ojciec przeszedł na prawosławie. Wywarło to duży wpływ na Borysa. Wiele z jego późniejszych wierszy dotyka tematyki chrześcijańskiej. Uprawiał intelektualną poezję refleksyjną, opartą na własnym systemie filozoficzno-estetycznym, tematycznie związaną z przyrodą i miłością. Syn znanego malarza i pianistki, odebrał staranne wykształcenie humanistyczne i muzyczne. Początkowo związany był z nurtem poezji futurystycznej (debiut w 1914 roku). Jego późniejsze wiersze nawiązywały do niemieckiego romantyzmu i rosyjskiego symbolizmu. W latach 20. opublikował poematy Porucznik Szmidt i Rok 1905.
8
W latach powojennych Pasternak napisał swoją najsłynniejszą powieść, Doktor Żywago (ukończoną w 1954 roku), opowiadającą o przed- i porewolucyjnych losach inteligencji rosyjskiej. W cztery lata później, w 1958 roku, otrzymał za nią literacką Nagrodę Nobla, władze komunistyczne jednak uznały utwór za antyradziecki i zmusiły autora do odmowy jej przyjęcia. Na motywach tej powieści został nakręcony znany, nagrodzony Oscarami film Davida Leana pod tym samym tytułem a w 2002 roku powstał film telewizyjny w reżyserii Giacomo Campiottiego nominowany do nagrody BAFTA. Borys Pasternak dziś uważany jest za jednego z czołowych rosyjskich pisarzy dysydentów. Zajmował się również tłumaczeniami, m.in. utworów J. Słowackiego, a także poetów zachodnioeuropejskich (m.in. W. Szekspira i J.W. Goethego) i gruzińskich.
9
Bliźniak w chmurach (1914) Ponad barierami (1917) Życie moja siostra (1922) Tematy i wariacje (1923) Rok 1905 (1925-1926) Lejtnant Szmidt (1926-1927) Wzniosła choroba (1924-1928) Opowiadania (1925) List żelazny (1931) Drogi powietrzne (1933) Powtórne narodziny (1932) W porannych pociągach (1943) Przestwór ziemski(1945) Doktor Żywago (1957) Gdy się rozpogodzi (1956-1959)
10
11
Michaił Szołochow przyszedł na świat 24 maja (11 maja według ówczesnego kalendarza) 1905 w rodzinie kozackiej. Rodzina mieszkała w niewielkim chutorze Krużylino, w pobliżu Stanicy Wieszeńskiej (Obwód rostowski) nad Donem, w ówczesnym Obwodzie Wojska Dońskiego. Już jako 15-latek został żołnierzem Armii Czerwonej i walczył z przeciwnikami władzy radzieckiej. W wieku 17-tu lat zadebiutował jako pisarz. W 1922 zamieszkał w Moskwie, z zamiarem wykonywania zawodu dziennikarza, jednak pracował fizycznie. W 1924 osiadł na stałe w rodzinnych stronach w Stanicy Wieszeńskiej i poślubił Marię Pietrownę Gromosławskają (ur. 1901, zm. 1992). Mieli 2 córki i 2 synów. W 1924 zadebiutował opowiadaniem Родинка. Już wcześniej w prasie ukazywały się jego felietony. Dwa lata później, opublikował zbiór opowiadań Opowiadania znad Donu, w dużej części opartych na własnych przeżyciach. Był to jego debiut książkowy. Już rok wcześniej, w 1925, rozpoczął pracę nad dziełem swego życia Cichym Donem. Powieść tę ukończył dopiero w 1940. W międzyczasie powstawały inne jego dzieła, m.in. Zaorany ugór, którego pierwszy tom opublikowany został w 1932, podczas gdy drugi ukazał się dopiero po wojnie, w 1959.
12
W latach 70. Aleksander Sołżenicyn zarzucił Szołochowowi plagiat utworu Cichy Don, którego autorem miał być w rzeczywistości Fiodor Kriukow, kozacki pisarz zamordowany przez bolszewików w 1920 roku. Od tego czasu przedstawiono liczne dowody potwierdzające tezę Sołżenicyna, m.in. teksty dawnych utworów Kriukowa, które Szołochow przepisał bez jakichkolwiek zmian. Zadziwiające podobieństwa znaleziono także w utworze Los człowieka z 1957 roku. Jego pierwowzorem były dwa opowiadania Kriukowa Włoch Zamczałow z 1916 roku oraz W gościach u towarzysza Mironowa z 1919 roku, opublikowane w tychże latach przez czasopisma Russkie wiedomosti oraz Donskie wiedomosti. Pochodzący z Rostowa publicysta Miezencew przedstawił teorię, według której Szołochow wszedł w posiadanie archiwum dzieł Kriukowa, znajdującego się w stanicy Głazunowskiej, w okręgu Wojska Dońskiego. Sam Szołochow twierdził, że wszelkie rękopisy m.in. Cichego Donu zaginęły w 1941 roku. Miezencew uważał, że Szołochow wykorzystał te utwory, nie przypuszczając aby ktokolwiek skojarzył je z dawno nieżyjącym Kriukowem .
13
Znamię (Родинка, 1924) opowiadanie opublikowane w prasie. Opowiadania znad Donu (Донские рассказы, 1925) zbiór opowiadań. Laurowy step (Лазоревая степь, 1926) zbiór opowiadań. Cichy Don (Тихий Дон, 1928, 1932, 1940 kolejne tomy powieści) epopeja tocząca się w czasach rewolucji, I wojny światowej i wojny domowej w Rosji. Zorany ugór (Поднятая целина, 1932 t. I, 1959 t. II) powieść o kolektywizacji naddonieckich wsi kozackich. Nauka nienawiści (Наука ненависти, 1942) opowiadanie. Oni walczyli o ojczyznę (Они сражались за Родину, kolejne rozdziały ukazywały się w latach 1942-1944, 1949 i 1969) powieść wojenna o II wojnie światowej. Los człowieka (Судьба человека, 1956) mikropowieść, opisująca przeżycia i męstwo radzieckiego jeńca wojennego w hitlerowskiej niewoli.
14
WYKONALI : ZUZIA STANKIEWICZ I ADAŚ SAPIEHA KL. 3a 20112012 r.

Mogą Cię zainteresować

Ustrój polityczny Federacji Rosyjskiej - Slajd 1

Ustrój polityczny Federacji Rosyjskiej

Ustrój polityczny Federacji Rosyjskiej
Nobliści rosyjscy i radzieccy - Slajd 1

Nobliści rosyjscy i radzieccy

Nobliści rosyjscy i radzieccy
Określanie czasu - Slajd 1

Określanie czasu

Określanie czasu
Rosja – jaki to kraj? - Slajd 1

Rosja – jaki to kraj?

Rosja – jaki to kraj?

O stronie

Świat prezentacji to vortal zawierający prezentacje multimedialne przeznaczone nie tylko dla uczniów, ale i nauczycieli. Tylko w naszym vortalu znajdziesz ogrom wiedzy przedstawiony na slajdach prezentacji. Dzięki nam łatwiej przygotujesz się do lekcji czy odrobisz zadanie domowe. Prezentacje podzielone są na kategorię aby łatwiej było Ci odnaleźć to czego szukasz. Nazwy kategorii odpowiadają nazwą przedmiotów szkolnych. Dzięki nam zapomnisz czym jest pracochłonne przygotowywanie prezentacji i ściągniesz "gotowca".

Ostanio dodane

2017 © Wszystkie prawa zastrzeżone

Używamy plików cookies, aby dostosować zawartość strony do Twoich preferencji i oczekiwań oraz zapewnić Ci wygodę podczas przeglądania strony www. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Co to są ciasteczka?